Bugün Türkiye genelinde yaklaşık 18 milyon öğrenci için okul zillerinden ziyade, kalplerin çarpıntısı duyuluyor.

2025-2026 eğitim-öğretim yılının ilk yarısı bugün itibarıyla noktalanıyor. Koridorlarda yankılanan neşeli sesler, yerini 19 Ocak’ta başlayacak ve 30 Ocak’a kadar sürecek olan o meşhur "sömestir" sessizliğine bırakıyor. Ancak bu sessizlikten önce hepimizi bekleyen bir yüzleşme var: Karne.

Notlar mı, Çocuklar mı?

Karne günü geldiğinde toplum olarak ikiye bölünürüz. Bir yanda gururla takdir ve teşekkür belgelerini havaya kaldıranlar, diğer yanda ise o kağıt parçasını çantanın en dibine saklamak isteyen mahcup bakışlar...

Şunu kendimize dürüstçe sormalıyız: Hiç başarı ile başarısızlık bir olur mu?

Elbette emek veren, ter döken ve disiplinle çalışan öğrencinin ödüllendirilmesi, onun motivasyonunun pekiştirilmesi şarttır.

Ancak başarısızlık dediğimiz kavramı, bir çocuğun tüm kişiliğine ve geleceğine vurulmuş bir mühür gibi görmek en büyük hatamızdır.

Zayıf notlar dünyanın sonu değildir.

Bir öğrencinin notları düşük olabilir ama o dönem boyunca gösterdiği gayret, sergilediği çaba ve okula olan ilgisi notlardan çok daha kıymetlidir.

Eğitim, sadece rakamların yarışı değil; karakterin inşasıdır.

Çocuğunuzun karnesinde kırıklar olabilir, ancak bu kırıkların ruhunda kalıcı hasarlar bırakmasına izin vermemek biz ebeveynlerin elindedir.

"Mavi Ekran" Esaretinden Sosyal Hayata

Tatil denince akla gelen ilk şeyin "sınırsız oyun ve sosyal medya" olması, çağımızın en büyük sınavı. 30 Ocak’a kadar sürecek olan bu molada çocuklarımızı mavi ekranların hipnotize edici etkisinden uzak tutmak artık bir tercih değil, zorunluluktur.

Sosyal medya kullanımını disipline etmek, onları dijital yalnızlıktan çekip çıkarmak gerekir.

Peki, ne yapmalı?

Bu iki haftalık süreç, sadece dinlenme değil, aynı zamanda aile içi bağları güçlendirme fırsatıdır.

* Zamanın Ruhu: Çocuklarınıza sadece eşlik etmeyin, onlarla zaman ayırın ve "gerçekten" vakit geçirin.

* Kitapların Büyüsü: Ders kitaplarının o ağır havasından çıkıp; tarihin derinliklerine, bir romanın serüvenine veya bir hikâyenin sıcaklığına sığınmalarını teşvik edin.

* Kültürel Dokunuş: Bir tiyatro oyununun sahne ışıklarında kaybolmak ya da özenle seçilmiş bir filmi sinemada birlikte izlemek, bir test kitabından çok daha fazla ufuk açacaktır.

Sosyalleşmek En Büyük Eğitimdir

Unutmayalım ki eğitim sadece dört duvar arasında olmaz.

Akraba ziyaretleri, hısım ve komşu sohbetleri, bir çocuğun toplumsal aidiyet duygusunu geliştiren en önemli unsurlardır.

Onları anne ve babamız başta olmak üzere büyüklerle buluşturmak, geleneğin ve nezaketin okulsuz eğitimini almalarını sağlar.

2 Şubat’ta başlayacak olan ikinci dönem ve Mart ayındaki ara tatil öncesi bu dinlenme süreci, pillerin şarj edilmesi için hayati önem taşıyor.

26 Haziran’da çalacak olan son zillere kadar önümüzde uzun bir yol var. Bu yolda çocuklarımızın elini sıkı tutalım. Onlara, değerlerinin karnedeki rakamlarla ölçülemez olduğunu hissettirelim.

Tüm öğrencilerimize huzurlu, bol okumalı ve bol kahkahalı bir tatil diliyorum.