Ölünce ardımdan, peygamberimiz için yazılan bir şiir olmaktan öteye bir anlam ve kutsallık içermeyen MEVLİD OKUTULMASIN.
Riya ve gösterişten öteye geçmeyen ve genelde zenginlerin yediği YEMEK DAVETLERİ YAPILMASIN.
Ardımdan sadece KURAN ve TÜRKÇE MEALİ OKUNSUN, hocaların gösterişli toplu duaları yerine, içten gelen sessiz bireysel kısa dualar edilsin.
Gösteriş için harcanacak paralarla, yoksul ve muhtaçlara yardım edilsin.
İmam mezarım başında anlamadığım dilde, sözde bana TELKİN’de bulunup, kopya verme komedisi yapmasın.
Topraktan geldik, toprağa kavuşacağız. Mezarımda bu kavuşmayı geciktiren lahit boşlukları olmasın.
Kültürü din sayıp, mezarıma tahtalar dizerek üstten atılan toprağın bedenimle buluşması engellenmesin. Topraklar doğrudan kefenim üzerine atılsın.
Öyle olmaaz diyen hurafeci hocalara fırsat verilmesin. Diretilsin, mutlaka öyle olsun.
Mezarımda mermer sandık yapılmasın. Toprak seviyesinden yukarı çıkarılmasın. Düzeltilerek toprak seviyesinde olsun yeter. Üzerimde kenar çizgileri ve çimen olsun yeter. Gösterişsiz çiçekler de olabilir. Sürekli bakıma gerek yoktur.
Ayak ve baş tarafında birer taş olsun yeter. Mümkünse mezarımın hemen yanına bir selvi ağacı dikilsin.
Mezarım yanında, Kedi, köpek ve kuşların su içmesi için taştan yapılmış bir su çanağı konulsun isterim. Yağmurda toplanan sular buna yeter. Ayrıca su koyma zahmetine katlanmaya gerek yoktur.
Göklere çıkardığımız sahabelerin mezar taşları bile yokken, bu mezarlık yaptırma yarışından vazgeçmek gerekir.
Dinimizle bir ilgisi olmayan muhtemelen eski kültürlerden gelen, ölünün yedisi, kırkı, elli ikisi gibi ritüeller yapılmasın. İlle de yapılacaksa kesinlikle mevlid okunmasın, yemek verilmesin, bir tören yapılmasın, Rabbena atina… duası okunsun yeter.
Hakkımda dua edilip, sadaka verilip, hayır yapılması yeter de artar bile.
İnsan aslında ahiretini sağlığında kazanmaya bakmalıdır. Öldükten sonra yapılacak iyi şeylere eyvallah ama sırf buna bel bağlamak akıllıca değildir. Zira garantisi yoktur.
Hep aşktan, meşkten bahsederken, bugün içinizi karartmamışımdır herhalde.
Neylersin ölüm herkesin başında demiş şair. Ve Kuran, her nefis ölümü tadacaktır diyor.
Onun için ölümü bu kadar görmezden gelmeye gerek yoktur. Ben de göreyim dedim bugün…
