Avrupa’da yaklaşık 7 milyon insanımız yaşıyor. Bu rakam, bazı ülkelerin nüfusundan bile fazla.

Yıllar önce Avrupa’ya gelen insanımız, sadece bavulunu değil; kültürünü, inancını, dilini ve anavatanına olan aidiyet duygusunu da beraberinde getirdi. Zaman içerisinde yaşadıkları ülkelerde kendi imkânlarıyla örgütlendiler, dernekler kurdular, haklarını aradılar ve Türkiye ile bağlarını korumak için büyük mücadele verdiler.

Fakat yıllar geçtikçe sorunlar da birikti.

Bugün Avrupa’daki vatandaşlarımızın karşı karşıya olduğu sorunlar hâlâ çözüm bekliyor.

Konsolosluk hizmetlerinde sorun var mı? Var.

Seçme ve seçilme hakkıyla ilgili sorun ve beklentiler var mı? Var.

Bilgiye erişim ve doğru bilgilendirme konusunda sorun var mı? Var.

Araçlarla ilgili sorunlar var mı? Var.

Gençlerimizin askerlikle ilgili sorunları var mı? Var.

Vatandaşlık konusunda yaşanan sıkıntılar var mı? Var.

Askerlik yaş sınırına gelmiş, bedelli ücretini yatıramamış ve ne yapacağını bilmeyen binlerce insanımız var mı? Var.

Sıla yolunda yıllardır devam eden sorunlar var mı? Var.

Emeklilerimizin sorunları var mı? Var.

Peki bütün bu sorunları en iyi kim biliyor?

Cevap çok açık:

Sorunu yaşayan biliyor.

Ama ne yazık ki çoğu zaman sorunları çözmekle görevli makamlar, sorunu yaşayanlara değil, sorunu yaşamayanlara danışıyor.

İşte tam da burada sorun başlıyor.

SORUNU YERİNDE DİNLEMEDEN ÇÖZÜM OLMAZ

Bir sorunu çözmek istiyorsanız, önce o sorunun yaşandığı yere gitmeniz gerekir.

Vatandaşın karşısına oturacaksınız.

Onu dinleyeceksiniz.

Nerede, nasıl ve neden mağdur olduğunu anlayacaksınız.

Çünkü Ankara’da bir dosyanın içinde tek satır olarak görünen mesele, Avrupa’da yaşayan bir vatandaş için yıllarca süren bir mağduriyet olabilir.

Bu nedenle devletimizin yetkili makamları, bakanlar, milletvekilleri ve ilgili bürokratlar Avrupa’daki Türk toplumunu bölgesel olarak yerinde dinlemelidir.

Sadece “Biliyoruz, bakacağız, değerlendireceğiz” demek artık yeterli değildir.

Vatandaş artık somut çözüm bekliyor.

Kısa vadede acil sorunlar çözülmeli, orta vadede mevzuat ve uygulamadaki eksiklikler giderilmeli, uzun vadede ise Avrupa’daki Türk toplumunun değişen ihtiyaçlarına göre kalıcı politikalar oluşturulmalıdır.

Bunların hepsini bir günde çözemezsiniz.

Ama samimi bir irade ortaya koyarsanız sorunları azaltabilirsiniz.

TEMSİL MAKAM DEĞİL, SORUMLULUKTUR

Burada Avrupa’daki bazı sivil toplum ve siyasi yapılanmalara da önemli bir soru düşüyor.

Yıllardır “Biz sorunları biliyoruz, çözeceğiz, Türkiye ile Avrupa arasında köprü olacağız” deniliyor.

Peki vatandaş bugün hâlâ aynı sorunları konuşuyorsa, aynı mağduriyetleri yaşıyorsa şu soruyu sormak hakkımız değil mi?

25 yıldır hangi sorunları gerçekten çözdünüz?

Köprü olmak sadece toplantı yapmak, fotoğraf vermek veya sorunları dinlemek değildir.

Köprü olmak, vatandaşın sorununu Ankara’ya taşımak ve çözülene kadar takip etmektir.

Temsilcilik makam sahibi olmak değildir.

Temsilcilik, milletin yükünü omuzlamaktır.

Vatandaşa “Sorununuzu biliyoruz” demek kolaydır.

Zor olan, o sorunun çözümü için mücadele etmektir.

ARTIK YÖNTEM DEĞİŞMELİ

Avrupa’daki Türkler artık sadece seçim dönemlerinde hatırlanmak istemiyor.

Sorunlarının seçimden seçime konuşulmasını istemiyor.

Yerinde dinlenmek, muhatap alınmak ve çözüm görmek istiyor.

Çünkü gerçek şu:

Sorunu yaşamayana sorarsanız, sorun çözülmez.

Sorunu yaşayanı dinleyeceksiniz.

Sorunun yaşandığı yere gideceksiniz.

Sorunu gerçekten sorun olarak kabul edeceksiniz.

Ve çözmek için samimi bir irade ortaya koyacaksınız.

Çünkü bir sorunu çözmenin ilk şartı, o sorunun varlığını kabul etmektir.

Sorunu sorun olarak görmezseniz, sorun çözülmez.

Artık Avrupa’daki vatandaşlarımızın beklentisi çok açık:

Daha fazla söz değil, daha fazla çözüm.

Daha fazla vaat değil, daha fazla icraat.

Daha fazla makam değil, daha fazla sorumluluk.

Ve en önemlisi:

Sorunu yaşamayanların anlattığı değil, sorunu yaşayanların sesinin duyulduğu bir anlayış.

Çünkü çözüm, sorunun uzağında değil;

tam merkezindedir.

Şirvan Ünal

UHAD -Uluslararası Hak Arama Derneği Almanya Genel Başkanı