Bazen şerden hayır doğar dedikleri bu olsa gerek.

Yoksulluğu övüp, cennete şu kadar yıl erken gideceksiniz, şükredin işte demeyeceğim korkmayın.

Diyeceğim şu; İsveç, Norveç, Danimarka ve Finlandiya gibi İskandinav ülkelerinde sosyal devlet anlayışı o kadar ileri gitmiştirki, aç ve açıkta kimse kalmamıştır.

Yazının başlığında dediğim gibi bu ülke insanlarının ulaşmak için çaba göstermesi gereken bir amaçları kalmamış, adeta rahatlıktan canları sıkılmıştır.

Ülkede monoton, değişmeyen bir gündem, heyacan uyandırmayan haberler, ekstra bir çalışmayı gerektirmeyen bir refah seviyesi onları amaçsız bırakmıştır.

Bu yüzden intihar oranlarının en yüksek olduğu ülkeler Iskandinav ülkeleridir.

Evet fakirlikten de canına kıyanlar vardır ama canına tak etmedikçe kolay kolay bu yola başvurmazlar.

Geçim için zor şartlarda çalışmak zihni dağıtır, çocuklarının geleceği için çabalamakla yıllar rüzgar gibi geçer.

Tabiri caizse, mutsuz olmaya fırsat bulamadıkları gibi, bu kaos ortamının kendine has özel bir mutluluğunu yaşarlar.

Dağ başında hayvanlarına çobanlık yapan karı koca belkide zenginlik ve şöhretin zirvesinde olan kişilerden daha mutludurlar.

Zengin patrondan daha mutlu çalışanlar olabilir.

Parasız bir şey olmaz. Fakirliğe övgü düzdüğüm yok, ama parayla mutlu olmanın da bir garantisi yoktur.

Diyeceğim Kuran’ın tabiriyle hayır gibi görünen şeyler de şer, şer gibi görünen şeylerde hakkımızda hayırlı sonuçlar olabilir.

Allah bilir, biz yaşayıp görmeden bilemeyiz.