Doğal olanı, değer veren insanın değer görmesidir.
Sağlam dostluğun, arkadaşlığın, hatta karşılıklı aşkın temelinde bu vardır.
Tersi oluyorsa yanlış bir insanla toksik bir ilişkinin kurbanı olmaya adaysın demektir.
İnsan bu durumda ne yapar, arkasına bakmadan çeker gider değil mi?
Evet akıllı ve duygularına hakim olan insanlar böyle yaparlar.
Fakat çoğu insan kolayı hor görür ve zafer kazanmaya meyyal olurlar. Bu zehirli ilişkiyi sürdürüp, galip gelmenin hazzını yaşamak isterler.
Zehirden şifa üreteceklerini sanırlar.
Mehmet Akif Ersoy’un bir başka manada; “Bir inat uğruna ya Rab ne güneşler batıyor” demesi gibi, bir inat uğruna hayatlarını heba ederler.
Hayatını harcamakla kalsa iyidir, acıklı adli vakaların çoğu da bu tür ilişkilerin sonucunda meydana gelir.
Sözün özü, zorla güzellik olmaz da Allah hepimize akıl fikir versin ne diyelim.
