Pişmanlıklarımız, ayağımızın tökezlemesi sonucu döktüğümüz sütler içindir. Bu bir hayıflanmadır ve dikkat etseydim süt dökülmezdi pişmanlığıdır.
Pişmanlıklarımız tam ağzımıza atarken üzerimize döktüğümüz yemekler içindir.
Pişmanlıklarımız deneyemediğimiz ve bir daha da deneme imkanımızın kalmadığı şeylere olan merakımız ve özlemimizdir.
Pişmanlıklarımız yapma imkanımız varken yapmadıklarımız için kendimize duyduğumuz öfkedir.
Pişmanlıklarımız tercih ve vazgeçişlerin içimizdeki savaşlarıdır.
Pişmanlıklarımız; artık değiştirme imkanımız kalmadığı için, “olanda hayır vardır” “demekki hayırlısı buymuş” “takdirat böyleymiş” diyerek tesellilere sığınmak zorunda kaldığımız geçmişimizdir.
Ne diyelim, gerçekten de en hayırlısı belkide budur.
Kim bilir belkide öbür tercihin sonu senin için daha kötü olacaktı!
Bunu denedik biliyoruz. Öbür şıkkı tercih etseydik nasıl olacağına dair elimizde zanlarımızın ötesinde bir delilimiz yoktur.
Allah bilir biz bilemeyiz. Onun için geçmişe takılıp kalmanın bir faydası yoktur.
