ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN, geçmişte kırk yıl hürriyet gazetesinde şiir köşesi olan ünlü bir şairdir.
Aşk şiirleri kadar ölüm üzerine de şiirler yazan pesimist bir şairdi o.
Sayısız kere intihara teşebbüs etmesine rağmen ölmemiştir. Onun bu halinden bunalan oğlu Vedat 1973 yılında Galata Kulesinden atlayarak intihar edip ölmüştür. Ardından babasına; “öyle intihar edilmez, böyle intihar edilir” diye yazdığı bir not bıraktığı söylenir.
Bu intihar ünlü şairi çok sarsmış, hatta “oğlum sen değil, ben ölmeliydim” dediği rivayet edilir. Ve onun ardından, 1984 yılında kalp krizi sonucu kendisi de ölmüştür.
“Ağla Gitar, çal gitar” başta olmak üzere bestelenmiş çok sayıda şiirleri vardır.
Onun ölüm üzerine yazdığı bir şiirle noktalayalım.
Gençliğimde şiirlerini zevkle okuduğum bir şairdi. Allah rahmet etsin.
***
ÖLÜMÜ DÜŞÜNÜYORUM
Ölümü düşünüyorum
O büyük yalnızlık içindeyim
Kulaklarımda duymadığım bir musiki
Kaskatı kesilmişim, kalbim durmuş
Artık hiç bir şeyi görmüyor gözlerim
İçimde ne bir umut, ne yaşama zevki
Elim, ayağım buz gibi olmuş
Ölümü düşünüyorum
Kulaklarımda duymadığım bir musiki
Ölümü düşünüyorum
Laleli'de bir sokaktan tabutum geçiyor
Saygı duruşunda bilmediğim insanlar
Bütün pencereler açık biri kapalı
Kederlerim, ümitlerim, hayallerim
Ve gelen bir iki dost mezarlığa kadar
Sonra kadınlar kadınlar gözleri yaşlı
Ölümü düşünüyorum
Bütün pencereler açık biri kapalı
Ölümü düşünüyorum
Şimdi beni gömüyorlar bak
Ağlıyorsun, ellerinde dağ menekşeleri
Hazin bir parıltı gözbebeklerinde
İçin isyanla doluyor, kahroluyorsun
Hatırladıkça geçmiş günleri geceleri
Bir acı ki öyle büyük öyle derinde
Ölümü düşünüyorum
Ağlıyorsun, ellerinde dağ menekşeleri
Ölümü düşünüyorum
Dediği çıkmıyor Cahit Sıtkı'nın
Otuz beş duvarını aşamıyorum
Üzülme sevdiğim artık ayrılıyoruz
İnan yokluğuma ben de bir ölüyüm
O yalan dünyanızda yaşamıyorum
Yıl 1961, ya Haziran ya Temmuz
Ölümü düşünüyorum
Üzülme sevdiğim artık ayrılıyoruz.
Ümit Yaşar Oğuzcan
