Tıbbi bir zorunluluk olmadıkça estetik ameliyatlara ve operasyonlara çoğu insan gibi ben de karşıyım.

Yüzdeki kırışıklıklar bile o kişinin karakteristik özelliklerinden biriyken, tornadan çıkmış gibi birbirine benzeyen yüzler romantik duyguların katilidir.

Bu durum sadece sevgili için değil; anne, baba, çocuk, arkadaş, hatta tanınmış simalar ve onları izleyenler için de böyledir.

Sevilen insanı özel kılan şey kusursuzluğu değil, hayatın ona bıraktığı küçük izlerdir. Yüzdeki bir ben, çiller, dişler arasındaki hafif bir aralık, burnun doğal kıvrımı ya da alndaki bir yara izi bile; seven biri için aşkın en değerli nişanlarıdır.

Estetik müdahaleler bu özel izleri yok ettiğinde, sevgili diğer insanlardan ayırt edilemeyen sıradan bir görünüme bürünür.

Davranışlar aynı kalsa bile yabancılaşmış yeni çehre o eski tanıdık çehrenin tat ve anlamını vermez.

Gerçek sevgi dış görünüşün yapay güzellik kalıplarına sığmaz; üzerindeki her izle o insanı bir bütün olarak kucaklar.