Bu yazıyı yazarken amacım hiç kimseyi eleştirmek değil sevda beyanımdır. Amacım, bir Boyabatlı olarak 158 yıllık ilçemizde gördüğüm eksikleri tespit edip, hep birlikte nasıl marka bir ilçe olabileceğimizin yolunu göstermektir. Eleştirmek için değil, sevmek için yazdım.
45 bin kişiyiz. Ama ortak bir marşımız yok. Ortak bir takımımız yok. Ortak bir lezzetimiz yok. Ortak bir ezgimiz ve folklerimiz yok.

Biz Boyabat’ı sevmedik değil, sevdirmediler.

NEDEN AŞIK OLMADILAR?
Çünkü aşık olunacak bir şey bırakmadılar bize.
• Spor kulübü yok → Çocuğunla maça gidemiyorsun
• Sanatçı yok → Sahne yok, alkış yok
• Yemek yok → "Gel size Boyabat yemeği ikram edeyim" diyemiyorsun
• Müzik yok → Düğünde bile çalacak türkü yok

İnsanı kendi toprağına küstürmüşler. Sonra da "neden sevmiyorsunuz" diyorlar.

BOYABAT’IN 6 ALTINI VAR AMA NEFESİ YOK
Boyabat 1868’den beri ilçe. Kökü 150 yıllık.
Kalesi var, Kebabı var, Pirinci var, Tuğlası var, Domatesi var.
Beş altın birden. Türkiye’de kaç ilçede var bu?

Ama Boyabat’ın akciğeri var, nefesi ve heyecanı yok.

Güya sözde "gençler umudumuz" diyoruz ama umutsuz bırakıyoruz.
Gençlik denince akla tiyatro, konser, festival geliyor. Bizde ne var? Cafe ve kahvehane.
Kültür Merkezimiz var ama içi boş.
Gidip o gençlere bakın. Gözlerinde "yarından umut yok" yazıyor.

EN ACI GERÇEK
Umudunu yitiren genç ne yapacak?
Farklı yollarda umut arayacak.
Uyuşturucuda, kumarda, mafyada, fuhuşta arayacak.
Çünkü biz ona aydınlık bir yol göstermedik.

3 YARA
1. Kimliksizlik: Tescilli yemeğimiz yok, türkümüz yok, festivalimiz yok
2. Umutsuzluk: Gençler gidiyor çünkü kalacak sebep yok
3. Unutulmuşluk: İlçe olduk ama ilçe gibi muamele görmedik

ÇÖZÜM: BOYABAT’IN 6 ALTINI CANLANDIRALIM
1. KALE: Türkiye'nin en gösterişli 5 kalesinden biri. Bu haliyle olmaz.
Yürüyen merdiven + güvenli yol yapılsın. İçerisine güzel restoran ve cafeler açılsın. Boyabat cıvıl cıvıl olsun ki Turist gelsin, esnaf kazansın.
2. KEBAP: "Boyabat Kebab Festivali" yap.
3. PİRİNÇ: "Boyabat Çeltik ve Pirinç Festivali" yap.
4. TUĞLA: Boyabat tuğlasını fuarlara götür.
5. DOMATES: Türkiye’nin en kaliteli Gazidere Domatesi. Patenti var.
"Gazidere Domates Festivali" yap. Türkiye’ye duyur.

GENÇLİK (6. ALTIN - TÜKETEN DEĞİL ÜRETEN GENÇLİK): Yarınlara güvenle bakabilmemiz için tüketen değil, üreten bir gençlik oluşturmalıyız. Gençliğe sadece "tüketeceği" cafe ve parklar sunarsanız, ilk fırsatta şehri terk ederler. Kültür Merkezimizde acilen "Boyabat Dijital ve İnovasyon Akademisi" kurularak gençlerimize yazılım, kodlama ve e-ticaret öğretilmeli; pirincimizi ve tuğlamızı dünyaya satacak dijital altyapı üretilmelidir. Gazidere domatesi ve çeltik üretimi için "Genç Girişimci ve Model Çiftçi" teşvikleri verilmeli, tuğla sanayimiz meslek yüksekokullarıyla birleştirilerek gençlerimiz birer AR-GE ve tasarım mühendisi olarak yetiştirilmelidir. Onlara bu topraklarda üretebilecekleri sahalar ve umut vermeliyiz ki yarınlarına güvenle baksınlar.

SON SÖZ
Boyabat’ı sevmek istiyoruz.
Ama önce Boyabat’ın sevilmeyi hak eden bir hali olsun.
Su aksın, kale canlansın, domates konuşulsun, forma giyilsin.
O zaman aşık oluruz. Söz.

*_Boyabat’ta tuz var, şeker var, yağ var, un var. İlçenin yetkilileride Helvayı yapsın.
Selam ve saygılarımla.